Alter dies valde intentus fore promittebat, et ita fuit. Mane incepimus – pro sessione divulgativa –, nam hora 8:30 Bartosz Izbicki allocutionem habuit de «cantu populi», id est de cantu populari traditionali eiusque usu in Missa. Allocutionem multis exemplis musicis illustravit. Diligens eius analysis praesertim in quaestionibus adumbrandis versata est quae meditationem, investigationem et solutionem requirunt. Etiam problemata indicavit quae maiorem conscientiam cantorum et organoedorum postulant, qui cantus traditionales adhibere volunt. In altera allocutione Rafał Maciejewski organoedis aliquot consilia practica dedit, ut opus suum melius et maiore studio perficiant. Ut cantor eruditus et organoedus exercitatus multa ex eis ipse adhibuit et probavit quae nos ad finem propius adducant: ad altiorem scientiam, latius repertorium et denique ad fideles canentes. P. Blasius Matusiak OP de usu musicae magnorum magistrorum in liturgia locutus est. Repertorium musicae antiquae – thesaurus polyphoniae Ecclesiae – copiosissimum est, plenum operum perennium quae adhuc corda et mentes audientium movent. Difficultas tamen est quod formae musicae antiquae hodiernae formae ritus Missae non congruunt. Magna allocutionis pars rationibus contrariis dedicata est contra causas quae ad opera antiqua reicienda afferuntur. Orator demonstravit, difficultatibus non obstantibus, opera antiquorum magistrorum in liturgia, ut hodie celebratur, feliciter adhiberi posse. Post allocutionem coetus Collegium Palestrinae tria opera exeuntis Renascentiae a di Lasso et Palestrina composita exsecutus est. Qualitas exsecutionis effecit ut participes non solum opera praeteritorum saeculorum reicere nollent, sed ea in liturgia audire cuperent. In Missa, quae duas sessionis partes divisit, cecinit coetus Lege Artis, moderante Agnete Trela-Jochymek, se iungens fratribus Dominicanis qui cotidie meridie Missam celebrant. Post Missam et intermissionem disputationi de usu musicae antiquae in liturgia interfuimus. P. Matusiak et R. Maciejewski accesserunt Antonina Karpowicz-Zbińkowska, Henricus Krawczyk (organoedus basilicae Sanctissimae Trinitatis Cracoviae), P. Adalbertus Sznyk OP et Daniel Wierzejski, qui disputationem non solum valde remisso modo duxit, sed etiam argumentum aptis et acutis interrogationibus perscrutatus est.
Post disputationem ad ultimam sessionis partem transivimus, quae de hodiernis conatibus musicae liturgicae perfectae inveniendae agebat. Primum Iacobus Kubieniec res a Choro Sacelli Sixtini gestas exposuit. Satis faceto modo et magna peritia proprias notas cantus et repertorii chori pontificii descripsit. Non tamen videbatur putare Chorum ad perfectionem pervenisse. Deinde Michael Sławecki analysin musicologicam selectorum operum e cantionali Niepojęta Trójco protulit. Censuram acerbam exspectabamus, quia cantionale, quamvis manifesto successu gaudeat, adhuc peritorum reprehensionibus obnoxium est. Hac vice tamen iucunde mirati sumus. Allocutio laudem editionis nostrae et reprehensionem, quae tantum singulos componendi errores attingebat, aequavit. Quidam ex eis – secundum oratorem, compositorem eruditum – certa stylizatione excusari poterant, alii ex manifesta neglegentia vel errore oriebantur. In allocutione aliquid dixit quod nos praecipue miratos et laetos reddidit: cantionale «Bibliam cuiusque scholae liturgicae» esse debere. Analysin operum e cantionali illustravit coetus Lege Artis, qui et versiones primigenias et eas a M. Sławecki ad allocutionem mutatas cecinit. Postremo allocutionem Antoninae Karpowicz-Zbińkowska audivimus, quam ordinatores ut sessionis summam conceperant. Theologa musicae Varsaviensis notas musicae liturgicae perfectae proposuit. Operibus Cardinalis Iosephi Ratzinger innixa, solutiones non tam practicas quam theoreticas et spirituales proposuit. In eius thesibus invenimus sententias nobis valde propinquas, quae iam sunt fines operis Centri nostri, necnon theses quas libenter in missionem nostram recipiemus. Ultimum programmatis caput fuit disputatio de musica liturgica componenda. Paulus Bębenek, proh dolor, venire non potuit, sed disputatio tamen valde iucunda fuit nec sine controversia. Eam duxit Paulus Kisiel, cantor basilicae Beatae Mariae Virginis Cracoviae, oratoribus sessionis participantibus (J. Kubieniec, M. Sławecki, B. Matusiak OP et T. Grabowski OP).